بارون هواش هوای دل توست که نرم نرم روی صورتم میشینه

...

داری چیکار میکنی نمیدونم
ولی حواست به آسمون باشه چیزی توی دلش نگه نمیداره
مرتب به سقف خونه میزنه مثل ضربه های مورس کرارا خبر از تو میاره
... و من هر لحظه رمز گشایی میکنم
و دلم میلرزه
کاش بشه

زمونه بدی شده دلم هفتاد گره خورده
میون اینهمه آدم همه زنده ولی مرده

الهی تاب من تاب شد بی قرارم در نبودش
میون این همه آهن نگاه کن خاکسترم کرده

نفسهام توی سینه یخ میزنه هر شب
بگو یارم کجا رفته که انگار بر نمیگرده

سزاوار کدام دردم که بی تاب و پریشانم
خداوندا زمستونت خیلی سرد وو سرده

حساب دوست داشتنت جداست

این روزا شنیدنش واسم دواست